De taal van de glimlach

Mijn guesthouse Naruncha was geen 5 sterrenhotel, maar voor 5 euro per nacht heb ik zoveel meer gekregen dan een luxe suite. De baby Khun verwelkomde me iedere morgen al lachend (of wenend) samen met zijn moeder. Op onderstaande foto staan de mensen die de receptie bemannen, de vrouw in het midden is degene met de brommer "taxi". Het koppel en de vrouw spreken maar enkele woorden engels, gelukkig spreekt de baby al vloeiend "Oxford English" (graptje)

Al leidt deze taalbarièrre soms tot Fawlty towers toestanden, toch is er communicatie en wel met de taal van de glimlach. Die oprechte glimlach maakt het zo leuk om hier in Thailand te zijn.

Het voordeel van de taal niet te spreken is dat je niet gaat meeliften met de conversaties die de mensen hebben. Zoals je in België wel onvrijwillig gaat meeluisteren met al de conversaties van onbekenden op een terrasje of in de trein. Dat probleem heb je hier niet, want je verstaat ze toch niet en bovendien is het Thais een taal die heel leuk klinkt om naar te luisteren.

De mensen eindigen hun zin ook vaak met een geluid dat klinkt als aaaahhh. Zo een beetje het geluid dat je maakt als je in je relaxzetel ploft ... "aaaahhh" effe lekker relaxen. Sowadi ka (goeiedag) Kop Khun Ka (dank u) zijn enkele voorbeelden van die "aaaahhh". Het Thais alfabet is onleesbaar voor een westerling en een thaise zin wordt gewoon aan elkaar geschreven zonder spaties tussen de woorden.

Het Thaise alfabet bestaat uit 44 medeklinkers. Hiernaast zijn er nog 15 klinkertekens waarmee ten minste 28 klinkers worden gevormd. Het alfabet is waarschijnlijk afgeleid van het oude Khmer schrift. (bron wikipedia Thais alfabet)


Het kleine gasthuis voelt aan als een thuis ver weg van huis. Zo krijg ik altijd wel een stuk fruit (dat hier bijzonder lekker is) of een Thais koekje aangeboden als ik door de keuken wandel. De vrouw met brommer heeft me ook op weg geholpen naar de tempel Wat Phrathat Doi Suthep. Door mij eerst op haar bromfiets te vervoeren naar de taxistop en vervolgens in het Thai een gunstige prijs te onderhandelen met de taxichauffeur.

De tempel ligt op een afstand van 15 kilometer (hemelsbreed 6 kilometer) van Chiang Mai. Wat Phrathat wordt vaak Doi Suthep genoemd, al is dat feitelijk de naam van de berg waar hij op gebouwd is. Je hebt er een prachtig uitzicht over de stad. De gouden stoepa in het midden is het kroonstuk van de tempel en blinkt als goud :-) (foto klik op naam Wat Prathat Doi Suthep)

Een tempel is natuurlijk maar een gebouw, maar de uiterlijke schoonheid verwijst natuurlijk ook naar de schoonheid die ook in ieder van ons zit. Als je voorbij de verschillende religies kijkt, maar simpelweg een kathedraal in Europa of een tempel hier in Azië binnenwandelt en eens observeert wat al die schoonheid met jezelf doet ... dan kan zo'n gebouw ook gewoon gezien worden als een verwijzing naar de schoonheid die in ieder van ons zijn hart zit.


Zo'n verliefd hart vol met vlinders van een jong koppeltje of de glimlach van een kleinkind die een grootouder doet smelten van liefde. Dat gevoel vanbinnen die schoonheid en ruimte kan je ook ervaren in een immense Kathedraal. Hier in Thailand is vooral het vele goud van de boedda's en de prachtige met goud versierde tempels die een feest zijn voor ogen en hart. De gouden Thaise tempels zijn voor mij een symbool voor het gouden hart dat veel mensen hier in Thailand hebben. Ik heb het zelf mogen ervaren in mijn guesthouse Naruncha !