De avonturen van TinTin in Chiang Mai

In het stripalbum van mijn leven stond ik met mijn postkaartjes voor een postbus in Chiang Mai Centrum, toen ik op het volgende plaatje mijn masseuse (die de jetlag uit mijn lijf had gekneed op dag 1) naar me zag wuiven iets verderop in de straat. Ze bleek Anatcha te heten, maar ze prefereert om met haar bijnaam Dobby -jawel Dobby uit Harry Potter- te worden aangesproken.

Dobby vertelde dat ze net terugkwam gewandeld van de Engelse les. Ze spreekt behoorlijk goed Engels voor een Thaise. Dobby was dan ook net een maand terug in Thailand, na een 5-jarig verblijf in Sydney Australië . De studie Engels in Chiang Mai had als doel om volgend jaar te slagen voor het examen van "residency" of een soort van permanent visum voor Australië . Op de volgende bladzijde van onze "bande dessinée" zei onze stripheld "au revoir" tegen Dobby en vervolgde zijn weg.

5 minuutjes later viel het oog van onze superheld op een Naruncha reclamebord (dezelfde naam als mijn guesthouse). Zo kwam ik erachter dat de guesthouse-eigenaresse ook nog een massagesalon in het centrum had. Mijn voeten besloten dat dit het ideale moment was voor een
welverdiende voetmassage (150 bhat) na een dagje rondslenteren in de stad. Vervolgens werden mijn tweevoeters vakkundig gekneed terwijl ik de passerende mensen observeerde.

Een verfijnd Frans koppel wandelde voorbij waarbij de man "Des salons de massage partout, eh Cherie" prevelde, even later paradeerden twee vrolijke blonde Nederlandse meiden voorbij, gevolgd door een Amerikaans gezin allen op de fiets. Het volgend stripalbumplaatje etaleert de zwaarlijvige -laten we hem- Torsten Bratwurst aus Bavaria noemen met aan zijn zijde een frêle Thais vriendinnetje. De André van Duin in mijn hoofd roept "Dat ken toch niet goed komeuh ???" Opposites attracked maar in het liefdesspel gelden evengoed de regels van de zwaartekracht, n'est ce pas monsieur ?

Deze André van Duin sketch in mijn gedachten, wordt plots onderbroken door het volgende plaatje ... Dobby komt het massagesalon binnengelopen. Ze is verrast om me deze avond voor de 2de keer tegen te komen. Eventjes later springt ook de dame die op het guesthouse let als de eigenaresse niet aanwezig is binnen ze is met haar bromfiets daar.

Dobby tikt me op mijn schouder en zegt dat ik een lift kan krijgen terug naar mijn guesthouse na de massage. Okey zei ik is goed, zonder er verder bij stil te staan hoe dat in zijn werk ging gaan. Misschien had ik dat wel moeten doen, want voor ik het weet zitten we met zijn drieën op 1
motorfiets door de straten van Chiang Mai te sjeezen. Het beeld was echt wel stripalbum waardig. Moi bijna 2 meter spaanderplaat zit op een brommer tussen 2 Thaise vrouwen, voor me de 1.50 m grote guesthouse lady aan het stuur en achter me Dobby. Ze vraagt of ik zin heb in noodles en doordat ik "yes" antwoord zitten we 2 minuten later aan een tafeltje onze noodles op te slurpen.

De noodles kostten ons 30 baht (1 euro) per persoon. Dobby vertelt nog dat ze oorspronkelijk uit Bangkok afkomstig is, maar dat daar veel te veel mensen en luchtvervuiling is, zodat ze momenteel Chiang Mai prefereert. Haar zus woont trouwens in Sydney, waar ze getrouwd is met een Australiër van Chileense afkomst.

Na de noodle pitstop zetten we onze 3 op 1 brommerrit verder. We begeven ons op de ringweg van oud Chiang Mai centrum waar brommers en auto's al zig zaggend door elkaar rijden. Het Thais vrouwtje dat de brommer bestuurt roept iets in het Thais terwijl Dobby simultaan vertaalt in mijn oor "She says don't worry I'm very experienced with my motorcycle". Allez en-y-va. Het vrouwtje blijft maar verder babbelen, ze roept nu iets wat gevolgd wordt door een vettige glimlach. Dobby vertaalt :"She says many tourists come here for Thai girls, but you have to watch out when you pick up a girl. In Thailand you are never sure whether it's a man or a woman until you are in the bedroom." Dobby moet er al even hard om lachen.

Terwijl ik bij mezelf denk :"Een motorrit met 3 personen op 1 motorfiets plus simultaan vertaling, ben ik nu in een stripverhaal van mijn leven beland of is dit echt ?"

Spijtig dat ik geen foto heb van dit motorfietsavontuur, het zou er hilarisch uitgezien hebben. Geen foto voor het nageslacht maar wel een ervaring die ik niet snel zal vergeten. Ik weet nog dat ik diezelfde middag moest glimlachen bij het zien van al de Thaise mensen die per 3 of soms met 4 op een brommertje zitten, terwijl ik in mijn wildste dromen nooit gedacht zou hebben dat ik diezelfde avond zelf deel zou uitmaken van dit Thais gebruik. Maar dat is de charme van reizen, expect the unexpected !